85. இலியிச்


எதைப்படிக்க துவங்கினாலும் அதை முன்பே படித்த உணர்வு வந்து விடுகிறது. செய்யும் காரியங்களில் மட்டும் அந்த உணர்வு இல்லை.

காரியங்கள் என்பது படிப்பின் மீதான அழுத்தம் கொண்டவை. திட்டமிட்ட கோட்பாடுகளில் சாயும் மனதுக்கு வாசிப்பு நிலை கொள்ள முடியாது நீங்கி விடுகிறது.

செயல்கள் இறுதியில் எப்படியோ கைகளை அழுக்காக்கி விடுகின்றன. அழுக்கை வெறுக்க தெரிந்த மனம் கொண்டவர்கள் என்னுடன் சகஜமாக பழகுபவர்கள். உழைப்பில் சேரும் அழுக்கை இங்கே குறிபிப்பிடவில்லை.

கரங்களுக்கு இடையிலான அழுக்கு இதயத்தில் ஏறி நின்று கனமின்றி மறைந்து பெருகியபடி இருக்கிறது. அது யாரையும் உறுத்தும் பொருள் அல்ல. கண்கள் மூளை என அது உறுத்துவதும் இல்லை.

சந்தனபாண்டியன் ஸ்டோரில் இருக்கும்போது பாண்டிமீனாவின் கைகளில் புளியின் மொழுக்கு பார்த்திருக்கிறேன். அவள் சிரிப்பில் புளி நெடி கமழும். புளிக்கும் அவளுக்கும் பந்தம் உறவு எல்லாம் இருக்கும். காகித பைகளில் வட்டம் வட்டமாய் தட்டி அளவு நிறுத்து  உள்ளே திணித்துக்கொண்டே இருப்பாள்.

வாசனை என்பது ஒருவிதத்தில் நம்மை தொடர்ந்து கொண்டே வரும் சாத்தானின் வால் நிழல். சாத்தான் பழக்கத்தின் சவுக்கடி.

இந்த சவுக்கடி மனிதன் மீது ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் விழுந்து கொண்டே இருக்கிறது. அவன் தனது நிம்மதியான மரணத்துக்கு தன்னையே நாள்தோறும் கொலை செய்து கொள்கிறான்.

வீட்டில் இருக்க பிடிக்காமல் தெருவில் இறங்கி நடந்தேன். மழை அதற்காக மட்டும் பெய்து கொள்வதுபோல் நினைத்து தூறிக் கொண்டது. இப்போது குடைக்காக வருந்தும் நெஞ்சத்தை எப்படி மனிதன் என்பேன்.

சாலையில் கடமையற்ற ஒருவன் நடப்பது பார்க்கவே எத்தனை அழகு.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.