83. இலியிச்


உறங்கி எழுந்த பின்னரான விழிப்பு என்பது வேலை செய்யவோ அல்லது சிந்திக்கவோ அல்ல. அது ஒருவிதத்தில் கொடுமையானது என்று அக்கிரஹார வாசுவிடம் சொன்னேன்.

அவன் தாத்தா சுதந்திரப்போரில் ஈடுபட்டு அந்தமான் சிறை சென்றவர். இன்றைக்கு நினைத்து பார்த்தால் அதுதான் என் குடும்பத்தின் தலையாய அவமான நிகழ்வு என்றான்.

விடுதலை என்பது சட்ட விதிகள் மற்றும் ஜனநாயகத்தின் கோணல் முகம்.

மனம் பொதுவெளியில் சிக்கி அல்லலுறும் போது அதற்கென்றே காத்திருந்ததுபோல்  வந்து ஒட்டிக்கொண்டு விடும் இந்த விடுதலையும் அடிமைத்தனமும்  தமக்குள் ஒப்பில்லாத வகையில் சரசம் செய்து கொள்பவை.

ஆமோதிக்கப்பட்ட பின் நிகழ்ந்து முடிந்த கற்பழிப்புதான் தாம்பத்யம் என்று ஆகிறது. கற்பு என்பது சிந்தனையின் நமைச்சல். பெண்ணும் ஆணும் இந்த பொய்மையில் தன்னையே மெய் மறந்து போற்றி கொள்வது அந்த நமைச்சலுக்கு தேவையான சுகமான அரிப்பு.

விடுதலை என்பது சிந்தனையின் நரம்பு. அது பிறக்கும் மிக பலருக்கு இருப்பதே இல்லை என்றான் வாசு.

நாங்கள் அப்போது வீதிகளை கடந்து வரப்புக்கு அப்பால் ஒரு மலையடிவாரம் வரையில் சென்று இருந்தோம். அங்கே பழுதடைந்த குளிர் இருந்தது.

பிரிட்டோவின் நீட்ஷேவை அவனோடு விவாதிக்க விரும்பினேன்.

எங்களை சில பெண்கள் கடந்து போனார்கள். ஒவ்வொருவளையும் மனம் சில கணங்கள் வருடி தழுவி நீங்கியது. அவள்களின் களுக் ஓசைகள் சாய்ந்த அந்தியில் சோர்ந்து மறைந்தது.

நினைவில் போதை ஏற்றி கொள்வது என்பது இதுதான். போதையில் மனம் சொக்கி அலையும் தருணமெல்லாம் நான் விழிப்பை நோக்கி செல்வதற்கு ஆயத்தமாகி விடுவேன். யோனி ஒரு குறியீடு. புராதன வரலாற்று மோசடிகளை அற்புதமாக நிகழ்த்திய சதை.

நினைவில் களிப்பூட்டும் போதையை யோனி மட்டுமா தருகிறது. சிந்தனை, புகழ், இங்கிதமான நைச்சியமான சொற்கள், அங்கீகாரம் தேடி அலையும் மனம்… இவையும் தருகிறது.

நான் இறுதியில் எங்கிருந்து ஒளிரும் விடுதலையை காணவும் அடையவும் முடியும்?

ஆன்மீகத்தை நெருங்க முடியவில்லை. எந்த மதத்திலும் நீக்கமற நிறைந்து இருக்கும் சூழ்ச்சி.

மனிதனை சார்ந்து இருப்பதில் இருக்கும் அவலம் குறுகுறுப்பு இவை எல்லாம் பெரும் அவதி. கடமைகளை மட்டும் செய்து கொண்டே இருப்பதில் இருக்கும் அலுப்பு. உழைப்பு என்பது திட்டமிடப்பட்ட ஒரு கபடம்.

இப்போது நிர்வாகம் அது தொழில் சார்ந்தோ அல்லது குடும்பத்திலோ எங்கே வேண்டுமானாலும் அன்பு பரிவு இரக்கம் என்பதான உணர்ச்சிகளின் வழியே மனிதர் மனிதர்களுக்குள் கீறிக்கொள்ளும் உணர்ச்சிகளின் அபத்தமான கூச்சல் மட்டுமே.

பிறந்த முதல் கணத்தில் இவை எதுவும் எனக்கு இருந்ததாக நினைவில் இல்லையே. பின் எப்படி யாரிடமிருந்து வந்து என்னிடம் ஒட்டிய சீழ்…

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.