30. அவளுடன் பேசும்போது


மனமெங்கும் வெறுமை பரவி இருக்கிறது ஸ்பரி. மனம் ஒரு குடிகாரன்
போல் இயங்குகிறது. நாம் எங்கிருந்து எங்கே செல்கிறோம் என்பதுதான் அதன் தேடலாக இருக்கிறதே தவிர இருக்குமிடம் குறித்த உண்மைகளை அதனால் கவனிக்கவே முடியவில்லை ஏன் என்று அவள் கேட்டபொழுதில் இரு நாய் குட்டிகளும் தங்கள் வால் கவ்வி துரத்தி விளையாடி கொண்டிருக்க நான் பார்த்து கொண்டிருந்தேன்.

வெறுமை ஒரு சாபமோ சமூக குற்றமோ இல்லை என்பதால் அதை முக்கியமாக நாம் எடுத்து கொள்ள வேண்டுமா?

வேண்டாம்தான் ஸ்பரி. ஆனால் நாம் நமக்கு வெகு தொலைவில் இருக்கும் உணர்வை அந்த பயத்தை சுலபமாக கடந்து விட முடியுமா?

மதங்களின் தத்துவ சாராம்சம் இதையே பேசி நம் துணைக்கு வருகின்றன. நீ ஏன் வழிபாடுகளில் உன் மனதை அதி தீவிரமாக செலவழிக்க கூடாது என்றேன்.

அவள் மெல்ல புன்னகைத்தாள். அந்த புன்னகைக்கு என்னால் நூறு விளக்கம் தர முடியும். நானும் பதிலுக்கு புன்னகை செய்தேன்.

மதம் போதுமா ஸ்பரி? மதம் காலத்தின் நாக்கு என்று நீங்கள் எழுதியது எனக்கு தெரியும். வெறுமை சுடரற்ற ஒளி. அது கொப்புளித்து பரவும் மனதுக்குள் காலம் நம்பிக்கைகளோடு விளையாடி அலைமோதும் காட்சிகளில் என்னுடைய வேதனை எனக்குத்தான் தெரியும்.
நான் தப்பிக்க வழி கேட்கவில்லை ஸ்பரி. அதை தாங்கி கொள்ளும் வலிமை இல்லை என்று சொல்கிறேன். ஆண்களின் கரடு முரடான மனதுக்குள் வாட்கள் மோதும் ஒலி எளிதில் கேட்கும்.
பூக்கள் நசுங்குவது எங்களுக்குத்தான் புரியும் என்றாள்.

நாம் சற்று வெளியில் செல்வோம். காற்று நன்றாக வீசுகிறது என்று அவளோடு வீதியில் இறங்கி நடந்தேன். நிலா மௌனமாக எங்களுக்கு முன் சென்று கொண்டிருந்தது.

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.