46. இலியிச்


அன்புள்ள கார்த்தி.

இலியிச்.

உன் தந்தை விபத்தில் மரணமுற்ற செய்தி அறிந்தேன். நான் வர தவிர்த்தேன். அதற்கான  காரணம் உனக்கு தெரியும்.

அசோக் அந்த துயரத்தை விட்டு உன்னால் மீள முடியவில்லை என்பதை சொன்னதும் நான் இதனை எழுதுகிறேன்.

உன்னை ஊக்கமூட்டும் நிலைப்படுத்தும் எந்த சக்தியையும் கொடுக்க இயலாது.
மரணம் மொழிக்கு அப்பாற்பட்டது.

நீ மரணத்தை புரிந்து கொள்ள வேண்டும். இன்றில்லாவிடினும் ஒரு நாளிலாவது.

அது வெறுமையை உருவாக்கி ஒரு கடமையை பொறுப்பை ஏற்படுத்தும்.
உறவுக்குள் இருந்த போலி மயக்கங்களை மரணம் உருவி செல்கிறது.

அடுத்த நாள் முதல் பல அடுத்த நாட்களில் இழப்பின் வலியை கூர்மையாக்கி கொண்டு செல்ல மரணத்தால் முடியும். நம் மனம் அதை காரணமின்றி நோக்கி கொண்டிருக்கும்.

இந்த நோக்குதல் சார்ந்திருந்த மனதின் வேதனை. அது தன்னை நிறுத்தி கொள்ள விரும்பாது. அதன் வேலை அதுவல்ல.

அது சரியாக இயங்கும்போது நீ தவறாக முடுக்கப்படுவாய். சிக்கல்களில் அது வாழ விரும்பாது. மனதின் மரணம் குறித்த
ஈர்ப்பெல்லாம் தன் இயலாமை மற்றும் இருப்பை குறித்த நேர்மையான நேர்மையற்ற கேள்விகளும் பயங்களுமே.

கார்த்தி…

வார்த்தைகளும் காட்சிகளும் உனக்கு ஒரு போதும் மரணம் பற்றிய உண்மைகளை சொல்ல முடியாது. எந்த ஒருவரின் மரணத்திலும் நாம் தேடிக்கொண்டிருப்பது நம்மையே.

உனக்கு இதில் வெளியில் வர தோன்றினால் அப்பொழுது வந்து விடு. எதனிலும் சலிப்புறும் மனம் இதனிலும்  தன்னை விடுவிக்க முனையும்போது அதற்கு நீ உதவ வேண்டும்.

எந்த வாழ்க்கையிலும் அடுத்த கட்டம் என்ற ஒன்று இல்லை.  வாழ்வு நேரானது. அதன் பயணம் ஒரு நொடியில் இருந்து அடுத்த நொடியில் மாறுவது மட்டுமே.
இதையும் நாம் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.

ஒவ்வொரு நிகழ்வுக்கும் போதுமான எதிர்வினை அதை முழுக்க எதிர்ப்பதிலும் முழுக்க அனுசரிப்பதிலும் இருக்கும் ஓர் இடைவெளியில் வாழ்வது மட்டுமே.

மனம் எதை நிறுத்திக்கொள்ள விரும்பவில்லையோ அதை நீதான் விரும்புகிறாய் என்று உணர வேண்டும்.

விரைவில் சந்திக்கிறேன்.

இலியிச்.

4 thoughts on “46. இலியிச்”

  1. நேரம் கிடைக்கும்போது (மட்டுமே) வேர்ட் ப்ரஸ்-ல் உலவுகின்றேன். அதிலும் உங்களது எழுத்துக்களை ஏன் படிக்கின்றேன் என்று தெரியவில்லை. உங்களது பிழைகளற்ற தமிழ் என்னை மிகவும் கவர்ந்திழுப்பதனால் கூட இருக்கலாம். நிறைய பேர் புனைபெயரில் எழுதுகின்றார்கள். ஏன் நீங்களும் கூட என்றுதான் எண்ணுகின்றேன். ஸ்பரிசன் என்ற பெயரில் எழுதும் உங்களது எழுத்துக்கள் இன்னும் நீட்சி பெற வேண்டும் என்பதே எனது ஆவலும் கூட…

    Liked by 1 person

    1. அன்பார்ந்த நண்பருக்கு
      மிக்க நன்றி. நானும் அவ்வப்போது மட்டுமே எழுத முடிகிறது. வாசிப்புதான் முதன்மையாக இருக்கிறது. உங்கள் படைப்புகளும் வாசிக்கவே செய்கிறேன். அதில் நேர்த்தியை உணர்கிறேன். எழுதும் எழுத்தால் நம்முள் கலந்ததை பிரிக்கவோ பிரித்து காட்டவோ செய்கிறது. அந்த சுகம் போதும். புனைபெயர்தான்… வாழ்வும் புனைவுதானே….

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.